1942.g. u pismu Hitleru

1942.g. u pismu Hitleru

PostPostao/la admin » Sri ožu 16, 2016 12:38 pm

windows7sevn.org Facebook Share
Bookmark and Share
Kao prvo u pismu se upotrebljava historijski termin BOŠNJACI za muslimane u Bosni, a drugo jasno se ističe samosvjest o zasebnoj etničkoj grupi, plemenu, kako se i navodi u pismu “Niko, nijedna etnička grupa, nijedno pleme, …, kao mi Bošnjaci, muslimani Bosne”. Navodi se i gotsko porijeklo Bošnjaka, kao i bosanski jezik kao osnovni jezik Bošnjaka. Dalje, pismo jasno ističe želju i borbu Bošnjaka za autonomnošću Bosne i njihovom razočaranosti što je potpala pod ustašku NDH.

iz knjige Dedijera koja se može pogledati ovdje viewtopic.php?f=35&t=1189&p=2128#p2128


!
kliknuti na slike radi uvećanja


250 pismo hitleru.JPG
252.JPG
254 ustase nose fesove.JPG
256 goti-bosanski-bosen.JPG
258 bosanski.JPG
260.JPG
263-4.JPG
ne zna primitivizam šta je minimalizam

Slika
Avatar korisnika
admin
Site Admin
 
Postovi: 5686
Pridružen: Sub pro 29, 2012 2:09 pm
Lokacija: Tuzla, Bosna

Re: 1942.g. u pismu Hitleru

PostPostao/la admin » Sri ožu 16, 2016 12:39 pm

original pismo
249 pismo hitleru.JPG
ne zna primitivizam šta je minimalizam

Slika
Avatar korisnika
admin
Site Admin
 
Postovi: 5686
Pridružen: Sub pro 29, 2012 2:09 pm
Lokacija: Tuzla, Bosna

Re: 1942.g. u pismu Hitleru

PostPostao/la admin » Sri tra 03, 2019 5:20 pm

http://www.bosnjaci.net/prilog.php?pid=53240

U jesen 1942. godine istaknuti Bošnjaci pišu pismo, odnosno memorandum, Adolfu Hitleru. („Kao sastavljači pominju se Uzeir Hadžihasnović, njegov zet Mustafa Softić, gradonačelnik Sarajeva i inženjer Suljaga Salihagić iz Banja Luke.“)

Iz pisma Hitleru Bošnjaci uzmeđu ostalog ovako prezentiraju svoju istoriju:

„Veliki greh Fireru da se to dogodilo, i to u ovog. narodu koji je Vama i nemačkom narodu tako veran i privržen. Izgleda da je sve to jedan obična politička računica, ali mi naprotiv, mi bosanski muslimani, nismo Vama i nemačkom narodu nikako odani zbog neke trenutne političke računice i interesa. Premda živimo u ovoj zemlji gde postoji većina slavenskog življa, premda govorimo bosanskim jezikom koji je sličan srpsko-hrvatskom, mi otvoreno izjavljujemo da po rasi i krvi nismo Slaveni, već da smo gotskog porekla, što dokazuju mnogi znaci i istoriske činjenice. Kada se istoriski, psihološki i antropološki istražuje naš element, vidi se jasna, istina gornjeg tvrđenja.

Mi Bošnjaci kao Goti, tj. kao germansko pleme pod imenom „Bosni“, došli smo u 3. veku sa severa na Balkan u tadašnju rimsku provinciju Iliriju. U 6.veku za vreme vladavine Teodoriksa kralja istočnih Gota, čijoj državi je pripadala i Ilirija, kao gotska granična provincija, koja je na istoku dopirala do Drine, izmenili smo stari rimski naziv za našu zemlju, narodnim imenom „Bosna“, u starom narečju „Bosen“, što je značilo „dobar čovek“. Suprotno „bijesan“ što znači „loš čovek“. Pošto je naša zemlja bila nadaleko poznata po lepim predelima, dali smo novoj domovini ime Bosna, u namjeri da je označimo kao dobru i lepu zemlju. Zbog toga smo i glavnoj reci u zemlji dali ime Bosna.

U 6. veku došli su Slaveni u našu zemlju pod imenom Srba i Hrvata. Naši preci, kao Goti, uzeli su ih za radnike na svojim posedima, jer su tada bili upleteni u užasne borbe sa carem Istočnog rimskog carstva Justinijanom. Razlike u duhovnom i antropološkim osobinama između nas Bošnjaka s jedne strane i slavenskih plemena, dakle Srba i Hrvata s druge strane, održale su se sve do danas. 90% Bošnjaka imaju tanku plavu kosu, plave oči i svetlu boju kože, a 80% Srba i Hrvata debelu crnu kosu, crne oči i tamnu boju kože. Bošnjaci su poznati kao ljudi otvorenog karktera, a Slaveni su ponizni, o čemu kod nas u narodu postoje mnoge anegdote. Srbi su odmah po dolasku na Balkan prihvatili istočno hrišćanstvo, Hrvati rimo-katoličko, dok su Bošnjaci ostali čvrsto pri svojoj gotskoj, arijskoj veri, prema kojoj Isus nije bog, već samo božansko biće, ali najsavršenije. Ovu veru, pod narodnim imenom bogumili, što znači vere bogu mile, zadržali su do dolaska Turaka u 1463. godini. Onda su svi odjednom primili islamsku veru, jer su islam, kao i naša bogumilska vera u dlaku isti po verskim načelima, tj. u odnosu na božanstvo – da je bog svemoguća nevidljiva sila, a Isus njegov prorok. Oni su ostali uporni po tome da zadrže kukasti krst, koji su Goti doneli u Iliriju, odnosno Bosnu i svoje grobove ukrašavali tim znakovima da bi naglasili razliku između sebe i doseljenih Slovena, Srba i Hrvata (vidi priložene fotografije 1,2 i 3). Nakon prihvatanja islama oni su kao muslimani, premda islam ne trpi nikakve druge oznake osim islamskih na nadgrobnim spomenicima zadržali taj znak na pojedinim od njih (vidi fotografiju. Kukasti krst se veoma često sreće na bosanskim narodnim vezovima i tkanju. U Srbiji i Hrvatskoj nema nigde traga kukastom krstu.

Jedan od glavnih razloga za prelazak na islam, pored gore pomenutih istih osnovnih načela veroispovesti, bio je što je istočno-rimska crkva, Srbi i zapadno-rimska crkva, Hrvati i Madjari, vodila protiv naše države krstaške ratove zbog toga što smo navodno nevernici. Tome naprotiv, od upada cara Justinijana u našu gotsku državu pa do osnivanja naše bosanske banovine i kasnijeg kraljevstva, bogumilska vera je državno bila priznata.

Došlo je do teških borbi. U tim borbama oni su otkidali delove našeg kraljevstva i prisajedinjavali ih jednom ili drugom hrišćnskom verovanju. U našim najtežim časovima, kada je situacija izgledala bezizgledna, ukazala se na Istoku zvezda spasenja u islamskoj, turskoj carevini. Iz tih razloga su Bošnjaci prihvatili Turke kao spasioce. Pošto su odmah do dolaska Turci dali Bošnjacima punu autonomiju u zemlji, to su se i trupe borbenih Bošnjaka, kao muslimani, borili rame uz rame s Turcima protiv njihovih neprijatelja, Hrvata i Madjara i priključili njihove zemlje turskom carstvu. Turski sultani su brzo spoznali ratničke osobine Bošnjaka i njihovu sposobnost za upravljanje. Tako su nam ukazali najveće počasti kada su našim plemićima dali carske kćeri za žene (sinu Hercoga Stefana Mustafe, Mehmed-paši Sokoloviću, Muhamed-paši, Ibrahim-paši itd.) i imenovali ih velikim vezirima (prvima u carevini). Kroz čitav 15. i 16 vek upravljaju Bošnjaci evropskom Turskom od Stambola do Budimpešte. Bosanski jezik je kao jedini, pored turskog, bio proglašen državnim jezikom.“
ne zna primitivizam šta je minimalizam

Slika
Avatar korisnika
admin
Site Admin
 
Postovi: 5686
Pridružen: Sub pro 29, 2012 2:09 pm
Lokacija: Tuzla, Bosna


Vrati se na: Spomeni Bošnjaka u periodu različitih YU tvorevina

Tko je online

Nema registriranih korisnika pregledava forum i 0 gostiju